เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 อำนาจเงินตราของเจ้าอ้วนหวังฝูกุ้ย มีเงินทำได้ทุกอย่างจริง ๆ
กระแสลมกดลงอย่างบ้าคลั่งพัดจนหน้าต่างกระจกของห้องควบคุมส่งเสียงดังสั่นสะเทือน
รอยแผลเป็นจากดาบอันดุร้ายบนใบหน้าด้านข้างของกู้ฉางเฟิงถูกส่องจนขาวซีดภายใต้แสงจ้าของไฟส่องค้นหาบนเฮลิคอปเตอร์ เขาหรี่ตาลง สายตาทะลุผ่านกระจกกันกระสุน จ้องเขม็งไปยังสัตว์ยักษ์เหล็กกล้าลำนั้นที่ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศสูงสามสิบเมตรนอกหน้าต่าง
นั่นคือเฮลิคอปเตอร์ดัดแปลงจากยุทโธปกรณ์ทหารหนัก ลวดลายพรางเดิมของตัวเครื่องถูกขูดออกอย่างไม่ไยดี แล้วแทนที่ด้วยสีทองคำเศรษฐีใหม่ที่เจิดจ้าจนแสบตา ที่น่าขันที่สุดคือ ใต้ท้องเครื่องและตลับลูกปืนของใบพัดกลับติดเพชรเทียมของสวารอฟสกีไว้อย่างแน่นขนัด
เมื่อแสงแดดส่องกระทบ เฮลิคอปเตอร์ทั้งลำก็ราวกับลูกบอลกระจกสะท้อนแสงขนาดยักษ์ กำลังเต้นดิสโก้อยู่เหนือท้องฟ้าของมหาวิทยาลัยซิงหัว
ประตูห้องโดยสารเลื่อนเปิดออกท่ามกลางเสียงเสียดสีของกลไก
เจ้าอ้วนหวังฝูกุ้ยยื่นตัวครึ่งหนึ่งออกไปนอกห้องโดยสาร สร้อยทองเส้นใหญ่หนาเท่าหัวแม่มือบนคอของเขาโบกสะบัดไปตามลม ในมือชูโทรโข่งขยายเสียงขนาดใหญ่เท่ากะละมัง เล็งตรงไปยังทิศทางของห้องควบคุมภาพรวม
“รายงานครูฝึก นักศึกษาใหม่ปีหนึ่งหน่วยส่งกำลังบำรุงที่เจ็ด หวังฝูกุ้ย ขอส่งการทดสอบวิ่งข้ามภูมิประเทศพร้อมสัมภาระ 50 กิโลเมตร”
เสียงขยายสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ดังกึกก้องก้องกังวานไปทั่วผืนฟ้าของมหาวิทยาลัย ถึงขั้นมีเสียงหวีดแหลมแสบแก้วหูตามมา