167

บทที่ 167 โทษคัดคัมภีร์

พอสวี่ต้าจวิ้นได้ยินเสียงพิณ ก็รู้สึกง่วงงุนขึ้นมาทันที เคราะห์ร้าย เมื่อคืนนอนน้อย จะทำอย่างไรดีละนี่... ยิ่งไปกว่านั้น เหล่าบัณฑิตหาได้มาฟังแต่พิณไม่ ที่แท้พาศิษย์มาประลองบทกลอนกัน เขายิ่งประคองเปลือกตาไว้แทบไม่ไหว

จะประลองบทกลอน เหตุใดไม่ไปที่ศาลบัณฑิต กลับมาที่หอจันทราเสียได้ ชมโฉมก็ว่ากันไปหนึ่ง แต่ยังจะให้ร่ายกลอนอีก... เขาคิดพร่ำ ๆ ใกล้จะเคลิ้มหลับอยู่แล้ว ก็ได้ยินบัณฑิตหวงเปลี่ยนคำขึ้นมาว่า

“ท่านหมิงเต๋อ ไยไม่ให้ศิษย์ของท่านร่วมด้วยเล่า?”