166

บทที่ 166 เสียงพิณในหอจันทรา

สวี่ต้าจวิ้นพึมพำ “เหตุใดเล่า?”

เผิงรุ่ยหยวนหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ “ก็ถ้าโดนท่านอาจารย์จับได้ อย่างน้อยยังมีฟางฉงอวิ๋นร่วมรับโทษด้วย คิดดูสิ อย่างนั้นมันก็ไม่ทรมานเท่าไรแล้วใช่ไหมล่ะ!”

สวี่ต้าจวิ้นถึงกับหมดคำพูด เขาหันไปมองฟางฉงอวิ๋นด้วยสีหน้าเหมือนจะบอกว่า “ข้าขอโทษนะที่ต้องลากเจ้ามาเดือดร้อน”

ฟางฉงอวิ๋นเพียงเลิกคิ้ว สีหน้าเรียบเฉย “วันนี้เป็นอย่างไรบ้าง ไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”

“ยังดีอยู่เล็กน้อยอยู่บ้าง”