155

บทที่ 155 ความพยายามย่อมมีหนทาง

สวี่ต้าจวิ้นเพิ่งอายุสิบสอง แต่อาจารย์กลับยังคงตั้งใจจะทดสอบเขาอย่าง ต่อเนื่อง มิหนำซ้ำยังออกโจทย์ให้เขาเขียนเรียงความอีก ดูท่าแล้วจะหมายให้เขาได้ลงสนามสอบตงเซิงในปีหน้ากระมัง! เขาไม่ใช่เด็กอัจฉริยะเสียหน่อย!

สวี่อินอินพูดต่อ “รู้ความหมายของหัวข้อแล้ว เจ้าก็เขียนขยายต่อจากนั้นสิ คิดให้ดีในใจ ว่าจะอ้างอิงหรือตีความอย่างไร แล้วค่อยลงมือ...”