072

บทที่ 72 ห้ามลืมบุญคุณ

ผู้เฒ่าสวี่กล่าวจบแล้วก็รอฟังความเห็นจากบรรดาลูกชายทั้งหลาย สวี่ชุนซานกับจางซิ่วหลานในฐานะพ่อแม่ของสวี่ต้าจวิ้นสบตากัน ต่างก็เห็นความจนใจในแววตาของอีกฝ่าย เพราะรู้ดีว่าพอพูดถึงเรื่องให้ต้าจวิ้นเรียนหนังสือ นั่นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เจ้าลูกคนนี้ตั้งแต่เล็กจนโต ต้องให้พี่สาวถือแส้ไล่หลังถึงจะยอมเปิดหนังสือ หากไม่มีพี่สาวคอยกำกับ คะเนนในสำนักศึกษาก็อยู่เพียงระดับกลางเท่านั้น ตอนสอบใหญ่ก็ยังต้องซ้ำชั้นอีกปี ถึงได้ผลกลับแย่กว่าเดิมเสียอีก ให้เขาไปเรียนอีกหรือ? อย่าเลย เสียดายเงินเปล่า! เปลี่ยนคนอื่นเถอะ!

ซานหลางก็ดูเฉลียวฉลาดออกนี่นา! สวี่ชุนซานอ้าปากหมายจะพูด แต่คำยังไม่ทันออกก็ถูกผู้เฒ่าสวี่ถลึงตาใส่เสียก่อน จึงต้องกลืนคำพูดกลับไปทันที