0053

⬢⬢⬢

ตอนที่ 53 ผมยอมรับว่าเป็นเพราะดวงจันทร์ที่ทำให้เกิดเรื่อง

เวลาสามทุ่ม เฉินเจียงเหอที่เพิ่งได้ลิ้มรสความหวานจากอู่ยี่ซูที่ใต้ตึกหอพักหญิงมหาวิทยาลัยจงซาน หลังจากกลบความเปรี้ยวจากเลมอนทีแก้วนั้นเมื่อตอนเย็นไปแล้ว เขาก็นั่งรถกลับวิทยาลัยการเงินเยว่ตงด้วยความภาคภูมิใจ

รถจอดที่ป้ายรถเมล์ซึ่งห่างจากประตูหน้ามหาวิทยาลัยประมาณสามสิบเมตร เฉินเจียงเหอลงจากรถ พอเงยหน้ามองเห็นเงาร่างหนึ่งไม่ไกลนักที่ดูคุ้นตาเป็นพิเศษ เขาก็รีบใช้มือเช็ดริมฝีปากไปมาซ้ำ ๆ

เช็ดเสร็จเขายังรู้สึกไม่มั่นใจ จึงเดินไปร้านสะดวกซื้อข้างทางซื้อขนมลาเถียวมาหนึ่งห่อ กวาดกินจนหมดในรวดเดียว ทำให้เต็มไปด้วยน้ำมันสีแดงและเมล็ดพริก พ่นลมหายใจฟืดฟาดแล้วก้าวขาเดินเข้าประตูโรงเรียนไป

“เฉินเจียงเหอ”