กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 ชีวิตดั่งละคร ทั้งหมดขึ้นอยู่กับฝีมือการแสดง
“ขอโทษ!”
เฉินเจียงเหอเอ่ยขึ้นเสียงดัง
“ขะ ขอโทษครับ”
เหยียนจื่อหางและเกิ่งซื่อกังตัวสั่นเทาเค้นคำขอโทษออกมาจากไรฟัน
“แม่มเอ๊ย ไอ้พวกปอดแหก”
เฉินเจียงเหอได้ยินทั้งสองเอ่ยขอโทษก็ถ่มน้ำลายลงพื้นตรงหน้า แม้จะไม่ได้หาเรื่องพวกเขาต่อแต่ก็ปล่อยมือจากทั้งคู่
อันที่จริงตั้งแต่ต้นจนจบเฉินเจียงเหอไม่ได้ลงมือทุบตีเลย เพียงแค่ใช้พละกำลังกดพวกเขาไว้กับพื้นแล้วถูไถไปมาเท่านั้นเพื่อเลี่ยงไม่ให้ไอ้งั่งสองตัวนี้หันไปฟ้องอาจารย์จนกลายเป็นเรื่องใหญ่โต
หลังจากเฉินเจียงเหอปล่อยมือ เหยียนจื่อหางและเกิ่งซื่อกังก็ลุกขึ้นอย่างทุลักทุเลพลางปัดฝุ่นออกจากร่างกาย