กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 183 พี่น้อง นายทำงานฝีมือนี้เป็นตั้งแต่เมื่อไหร่
ส่งสายตาดูพี่ชายขี้โมโหประจำห้องทดลองเดินจากไปเงียบ ๆ เจียงอี้พึมพำในใจ 319... ที่นี่คงเป็นที่ที่เก็บเซรุ่มยีนเอาไว้แน่ ๆ!
เจียงอี้ยืนตัวตรง ในจิตสำนึก เสียงของเขาเองดังขึ้นทันใด
“เอาละ หุบปากได้แล้ว”
“กลับบ้าน... เอ่อ”
ทั่งเหล็กสะดุดคำ ถูกอำนาจบาตรใหญ่ของเจียงอี้ในยามปกติกดไว้ ถึงในใจจะน้อยใจแค่ไหน ทั่งเหล็กก็ต้องหยุดจังหวะร้องเพลงนี้ลง
เสียงเซ็งแซ่หยุดลง เจียงอี้เดินตรงไปตามระเบียงทางเดิน เริ่มหาตำแหน่งของห้อง 319