กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 หอฝันกลางวัน
ใบหน้าของเจียงอี้ยังคงเปื้อนยิ้ม ทว่าในจิตสำนึกกลับคำรามลั่นขึ้นมาแล้วว่า
“ทั่งเหล็ก ได้ยินไหม?”
ผ่านไปหนึ่งวินาที เสียงอันทุ้มหนาก็ดังขึ้น
“ได้ยิน พี่น้อง! วางใจเถอะ ฉันยังอยู่! ฉันอยู่ในบ้านสีขาวหลังหนึ่ง!”
เจียงอี้มองไปยังสิ่งปลูกสร้างสีขาวเบื้องหน้าโดยไม่รู้ตัว ตรงนั้นมีป้ายจอดรถขนาดใหญ่อยู่จริง ๆ
……
ลำดับฐานะของจุดพักรถแห่งนี้ดูท่าจะสูงกว่าสถานนวดอยู่มากทีเดียว……
เจียงอี้ลอบคิดในใจ การที่ยานพาหนะไม่หายไปทำให้เขาไม่ตื่นตระหนกเท่าใดนัก แต่ลูกเล่นนี้ของแมวขาวก็ยังทำให้เจียงอี้รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจอยู่บ้าง
ยามนี้ ได้แต่ดูไปทีละก้าวแล้ว