กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 แมวขาว
ประมาณหนึ่งเค่อให้หลัง ในที่สุดเจียงอี้ก็เลาะหมูป่าตัวนี้จนเกลี้ยง!
มองกองโครงกระดูกที่เหลืออยู่บนทางหลวง ทั่งเหล็กก็สั่นสะท้าน
ส่วนตัวเจียงอี้ พอเลาะเนื้อเสร็จ กลับปามีดสั้นทิ้ง นั่งลงกับพื้น แล้วหัวเราะขึ้นมา
ทั่งเหล็ก: “!!!”
……
เจียงอี้ย่อมไม่รู้ว่าตอนนี้ทั่งเหล็กกำลังร้องขอความช่วยเหลืออยู่ในใจ เขาหัวเราะเพราะ—
หัวเราะเพราะโมโห
เขาไม่ปฏิเสธว่าการเลาะเนื้อมีส่วนระบายอารมณ์อยู่บ้าง แต่เขาก็ประเมินตัวเองสูงเกินไปหน่อย เมื่อไม่กี่วันก่อนยังเป็น “บัณฑิตหน้าขาว” ที่ “มือเปล่าแม้ไก่ยังจับไม่ได้” จะอยากเลียนแบบมีดเชือดแล้วเลาะหมูป่าทั้งตัวสด ๆ นั้นยากมาก