กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 228 เหนือ “ฟ้า” ยังมีฟ้า
เมฆเคราะห์ล่าถอยไป ทว่ากลับมิได้นำพาหยาดพิรุณเทพจำแลงมาด้วย ซึ่งนั่นคือของขวัญที่มรรคาสวรรค์มีให้แก่ผู้บำเพ็ญ
ซ่งจิ่นซิ่วอดมิได้ที่จะขมวดคิ้ว
หรือเป็นเพราะตนเองตวาดไล่เมฆเคราะห์ไป จนทำให้ศิษย์พี่ใหญ่ยกระดับล้มเหลว จึงมิได้รับการยอมรับจากมรรคาสวรรค์อย่างนั้นหรือ
ความจริงแล้ว เมื่อครู่นางเพียงแค่บันดาลโทสะ มิได้คิดฝันว่าจะสามารถตวาดขู่จนเมฆเคราะห์ล่าถอยไปได้จริง ๆ
แต่นางหาได้เสียใจภายหลังไม่ หากมิใช่เพราะตนเองปรากฏกายขึ้น ชีวิตของศิษย์พี่ใหญ่คงตกอยู่ในอันตรายใหญ่หลวงแล้ว
ส่วนเรื่องการยกระดับสู่ระดับเทพจำแลง ขอเพียงคนยังมีชีวิตอยู่ ย่อมเริ่มต้นใหม่อีกคราได้เสมอ