เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 227 เมล็ดพันธุ์มรรคอัสนีเหมันต์
“ศิษย์พี่ใหญ่ ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว”
ฉู่หลิงเซียวประคองจูเป่ยเฉินลุกขึ้นด้วยความดีใจระคนประหลาดใจ จากนั้นจึงกวาดตามองรอบด้าน เอ่ยถามด้วยความกังวลว่า “ร่างแยกของศิษย์น้องหญิงเล่า เหตุใดจึงไม่ออกมาด้วยกัน”
“อ้อ ร่างแยกกลับมาแล้ว” ซ่งจิ่นซิ่วรีบกล่าว
ยามนี้ บัวทองซ่งเสี่ยวซิ่วได้เข้าไปอยู่ในทะเลจิตสำนึกของซ่งจิ่นซิ่วแล้ว และเริ่มสื่อสารกับบัวทองอีกห้าดอก
มันขยับกลีบดอกระริก คล้ายกำลังพูดไปหัวเราะไป บางคราวยังสั่นไหวกลีบดอกอย่างเบิกบานใจจนห้ามไม่อยู่ ท่าทางเช่นนั้น ซ่งจิ่นซิ่วมองปราดเดียวก็รู้ซึ้งถึงเจตนาอันลามกของนาง
ซ่งจิ่นซิ่วไม่จำต้องคาดเดาก็รู้ว่ามันกำลังเอ่ยสิ่งใด เพราะความทรงจำทั้งหมดของซ่งเสี่ยวซิ่วในแดนฝันร้าย ในยามที่บัวทองเข้ามาในทะเลจิตสำนึกของตน นางก็รับรู้จนหมดสิ้นแล้ว