กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 126 เที่ยวชมถนน
ที่แท้เด็กคนนี้ตามพวกเขามา ก็เพราะมองออกว่าทั้งสองสามคนมาจากต่างถิ่น จึงคิดจะคว้างานผู้นำทางนี้ไว้
เซียวหรานมองร่างอันผอมบางของเด็กชาย พลางเอ่ยเสียงเบา “ศิษย์น้องหญิงต้องการผู้นำทาง มิสู้ข้าไปหาผู้บำเพ็ญมาสักคนดีหรือไม่”
ขณะเอ่ยเขาก็ส่งกระแสเสียงอธิบายอีกว่า “กำลังขาของมนุษย์ปุถุชนไม่ไหว หากตามพวกเราเที่ยวชม เกรงว่าเขาจะตามไม่ทัน หากศิษย์น้องหญิงรู้สึกไม่สบายใจ ศิษย์พี่จะตบรางวัลหินวิญญาณให้เขาสักสองก้อนก็สิ้นเรื่อง”
ครานี้ เด็กชายได้ยินคำพูดของเซียวหรานกลับมิได้โกรธเคืองหรือท้อแท้ ทว่ายิ้มออกมาจนเห็นฟันขาวสะอาด เอ่ยยิ้ม ๆ ว่า