ตอนที่ 22 ขอบคุณค่ะ หัวหน้า

ตอนที่ 22 ขอบคุณค่ะ หัวหน้า

พิสูจน์แล้วว่าการกินข้าวด้วยกันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร

เจียงอวิ๋นยวี่ไม่ได้มีนิสัยกินข้าวแล้วไม่พูด เขาชวนเจียงเยี่ยนคุยบ้างเป็นครั้งคราว แถมบางทียังใช้ตะเกียบกลางคีบอาหารให้เด็กชายด้วย

บรรยากาศเป็นไปอย่างกลมกลืน

สิ่งที่สวี่หว่านฉือต้องทำมีเพียงเอ่ยคล้อยตามเป็นครั้งคราว ส่วนเวลาที่เหลือก็คือกิน ๆ เคี้ยว ๆ

หลังมื้อเย็น สวี่หว่านฉืออยู่เป็นเพื่อนเจียงเยี่ยนอ่านหนังสือก่อนนอนในห้องเด็กอยู่พักหนึ่ง พอเห็นว่าได้เวลาแล้วจึงกลับห้องนอน

เมื่อผลักประตูห้องเข้าไป ไฟในห้องกั้นก็ปิดสนิทแล้ว แสดงว่ามีใครบางคนเข้านอนไปแล้ว

เหลือเพียงโคมไฟหัวเตียงสีเหลืองสลัวข้างเตียงใหญ่ของเธอที่ยังเปิดอยู่

เพื่อให้แสงสว่างแก่เธอ