กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 21 ให้ฉันช่วยนวดไหม?
สวี่หว่านฉือแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
เธอร่วงลงไปในอ้อมกอดของเจียงอวิ๋นยวี่ทั้งอย่างนั้น
ลำคอของเธอหมุนขึ้นมองอย่างฝืด ๆ ราวกับประตูไม้ที่ไม่ได้รับการซ่อมแซมมานาน ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
สบเข้ากับดวงตาสีดำของชายหนุ่มที่ก้มมองลงมา จนอ่านความคิดใด ๆ ไม่ออก
สายตาทั้งสี่ประสานกัน
ต่างฝ่ายต่างมองหน้ากันโดยไร้คำพูด
แสงไฟข้างถนนส่องเฉียงลงบนตัวรถ แต่ถูกหลังคารถบังไปกว่าครึ่ง แสงที่เหลือเพียงน้อยนิดเล็ดลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา ส่องให้ใบหน้าด้านซ้ายของเขาสว่างขึ้น
แสงและเงาสลับทาบทอกัน
ทำให้อวัยวะบนใบหน้าที่เดิมก็ลุ่มลึกและประณีตอยู่แล้ว ยิ่งดูมีมิติขึ้นไปอีก ราวกับประติมากรรมชิ้นเอกที่ตั้งตระหง่านอย่างเงียบงันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ศิลปะ