ตอนที่ 45 ทุกวันต้องกลอกตากี่ครั้ง

ตอนที่ 45 ทุกวันต้องกลอกตากี่ครั้ง

“ข้าหัวหมุน...”

“เท้าข้างนี้ของข้ายืนไม่มั่นคง!”

“เจ้าอยู่เป็นเพื่อนข้าเดินสักหน่อยเถิด ใจข้าเต้นระส่ำจนใจหาย!”

“อกข้าเหมือนถูกไฟเผาเลย”

ซูเยวี่ยหยาไม่จำได้ว่าตัวเองต้องกลอกตาสักกี่ครั้งต่อวัน จึงจะสมกับคุณชายสองตระกูลเซียวที่เอาแต่ร้องเรียกไม่หยุดคนนั้น

“เจ้าเอาแรงที่ใช้พูดมาเดินเสียดีหรือไม่ เดินเสร็จเรารีบไปกินข้าวที่เรือนหลักแต่เช้าเถิด เมื่อวานไปถึง อาหารก็เย็นชาไปหน่อยแล้ว”

ตั้งแต่วันนั้น หลังจากกลับจากอารามเมฆาขาว ฮูหยินเซียวก็ประทานหญิงรับใช้ใหญ่สองคนให้ซูเยวี่ยหยา แต่ซูเยวี่ยหยาหาได้พาไว้ข้างกายไม่

มีหางติดตามอยู่ข้างหลังทุกเวลา ไม่สบายตัวเอาเสียเลย