ตอนที่ 14 ข้าก็จะไปตาย

ตอนที่ 14 ข้าก็จะไปตาย

เจวียนเหนียงพาลวี่หนูและซูต้าลี่ เก็บกวาดเช็ดถูอยู่ในร้านค้าเล็ก ๆ นั้น

ลวี่หนูไม่เข้าใจว่าที่เล็ก ๆ เช่นนี้มีอะไรน่าดีใจนัก ขายซาลาเปาก็ได้เงิน

นางไม่อยากทำสักนิด แต่สายตาของเจวียนเหนียงแหลมคมยิ่งนัก

พอลวี่หนูหยุดมือ ไม้ปัดขนไก่ในมือก็ฟาดลงบนแขนนาง

“เจ้ามีวาสนาขี้เกียจเช่นนี้หรือ?”

ลวี่หนูอยากร้องไห้ ตนไม่กล้าเทียบกับคุณหนู แต่ซู่เย่ที่มาทีหลังนาง เหตุใดไม่มาทำงาน?

“ถ้าเจ้ายังทำปากยื่นอีก ข้าจะเจาะปากเจ้าให้เละ ที่นี่ของข้าต่อไปจะเป็นที่ซื้อขาย ขายของกิน ถ้าไม่ทำให้สะอาด คนกินเข้าไปท้องเสียจะทำอย่างไร?”