ตอนที่ 13 คิดถึงช็อกโกแลต

ตอนที่ 13 คิดถึงช็อกโกแลต

เช้าตรู่ เถ้าแก่ของโรงนายหน้าซื่อสี่กำลังเตรียมออกจากบ้าน คิดจะไปดูที่อำเภอข้างเคียง ว่าพอจะหาเด็กรับใช้ชายที่ฮูหยินตระกูลซูต้องการได้หรือไม่

“โอ้โฮ นี่ไม่ใช่คุณหนูซูหรือ นี่...มาหาผู้น้อยมีธุระอะไรหรือ?”

“ข้าเห็นร้านค้าอยู่ร้านหนึ่ง เจ้าไปซื้อมาให้ข้าที เจ้าเป็นคนขาย ข้าก็วางใจ”

โอ้โฮ คุณหนูคนนี้มีมาดอยู่สักหน่อย เถ้าแก่ชอบคนที่ไม่ชอบออกหน้าออกตาแบบนี้อยู่แล้ว ตนเองถึงได้มีค่าเดินขาให้ได้บ้าง

ซูเยวี่ยหยาก็ไม่มีทางเลือก แม่ไม่ยอมออกหน้า ตนเองยังเด็กเกินไป หากออกหน้าคนก็จะดูแคลน ได้แต่เสียเงินสักหน่อย แลกกับความสบายใจของตนเอง