ตอนที่ 7 ใจคนย่อมมีหนาม

ตอนที่ 7 ใจคนย่อมมีหนาม

ฝานฮวาพาซูเยวี่ยหยานั่งกินอยู่ในโรงน้ำชา ส่วนซูต้าลี่กับซูต้าหนิวนั้นหอบของที่ซื้อมากลับบ้านไปก่อนแล้ว

การเดินเที่ยวซื้อของนั้นเที่ยวได้ทั้งวัน แต่สำหรับชายฉกรรจ์ที่กลับบ้านตรง ๆ แล้วก็ใช้เวลาแค่ครู่เดียวเท่านั้น

ไม่มีทางที่บ่าวไพร่จะออกไปกินข้าวนอกบ้านอีกอยู่แล้ว พอกลับถึงบ้าน เจวียนเหนียงกับลวี่หนูก็กินมื้อเที่ยงกันไปเรียบร้อยแล้ว

ซูต้าลี่สองคนกินกับของเหลือพอเป็นพิธี ยังไงมื้อเย็นก็กินเร็วหน่อยก็ได้ เห็นอยู่ว่าซื้อกับข้าวกันมาตั้งหลายอย่าง

พอรีบรุดไปถึงโรงน้ำชาอีกครั้ง ก็พอดีกับที่ละครชุดนี้จบลงพอดิบพอดี