กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 6 ไม่ชอบกินปลาหรือ
เจวียนเหนียงรู้ตำแหน่งแผงขายผักนี้มานานแล้ว ปลายถนนสายตะวันตกมีลานโล่งเล็ก ๆ ทุกวันตั้งแต่เช้าตรู่ก็มีคนมาขายผัก พอถึงเวลาเปิดตลาดตอนสายก็เลิกกัน
ผักที่นี่ขายถูกกว่าที่ตลาดนัด ชนิดไม่มาก แต่ก็พอใช้ในชีวิตประจำวัน
เสื้อผ้าของลวี่หนูยังไม่ได้เริ่มซัก เพิ่งแช่น้ำไว้ ก็ถูกเจวียนเหนียงลากไปขายผักอีกแล้ว
“การซื้อเนื้อ เจ้าต้องตะโกนดัง ๆ อย่าให้เหมือนเสียงยุงร้อง ถ้าคนอื่นเห็นว่าเจ้ากลัว เขาก็ไม่ยอมตัดเนื้อดีให้เจ้าหรอก”
ลวี่หนูพยักหน้า แต่ในใจกลับหวาดกลัว ต้องใช้ความกล้ามากเพียงใดจึงจะพูดกับคนฆ่าสัตว์ที่ถือดาบอยู่ในมือนั้นได้