กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่อวี้เฉิงเหยี่ยนกลับมาถึงบ้าน เขาได้ยินคนรับใช้บอกว่าเด็กๆ กำลังนอนหลับอยู่ ส่วนผู้เฒ่าลู่ไปเยี่ยมเพื่อนเก่าในละแวกใกล้เคียง
เขาเห็นว่าที่บ้านมีแขกอยู่ เมื่อจัดการธุระเสร็จจึงรีบร้อนเดินทางกลับมาโดยไม่หยุดพัก
เขาเดินย่องเบาๆ ไปยังห้องของลูกชาย ครั้นเปิดประตูห้องออก บนเตียงกลับว่างเปล่าไม่มีใครอยู่เลย
หรือว่าเด็กๆ จะตื่นแล้วพากันไปที่ห้องของเล่น เขาจึงเดินตามไปดูที่ห้องของเล่น แต่ก็ไม่พบใคร มีเพียงของเล่นกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น
เขาเริ่มตามหาบนชั้นสอง ค่อยๆ เปิดประตูดูทีละห้อง จนกระทั่งผลักเปิดประตูห้องที่ภรรยานอนพักรักษาตัวอยู่
ผ่านช่องประตูบานนั้น เขาได้เห็นภาพอันน่าประทับใจที่ตนเองจะไม่มีวันลืมเลือนไปตลอดชีวิต