กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อกลับมาถึงบ้าน ถังหว่านหนิงก็รีบชงนมผงให้เจ้าตัวเล็กโดยไม่หยุดพัก หลังจากเหน็ดเหนื่อยมาตลอดทั้งช่วงเช้า เล่อเป่าก็หิวตั้งนานแล้ว ระหว่างนั้นยังร้องไห้ไปอีกสองรอบ ท้องไส้จึงเริ่มประท้วงแล้ว
เมื่อเห็นแม่กำลังชงนมให้ตน เจ้าตัวเล็กก็ราวกับติดเรดาร์ไว้ เดินตามก้นแม่ต้อยๆ ดวงตากลมโตจ้องมองขวดนมในมือของถังหว่านหนิงตาละห้อย
"ให้เป่าเปา ท้องหิวแล้ว"
เล่อเป่ารอให้ถังหว่านหนิงเขย่าขวดนมจนเข้ากันไม่ไหวแล้ว จึงยื่นมือออกไปหวังจะแย่งขวดนมมา
"เป่าเปา รอก่อนนะคะ มันร้อน เดี๋ยวแม่ลองให้อุณหภูมิพอดีก่อน"
ถังหว่านหนิงหยดนมลงบนหลังมือเล็กน้อย เมื่อรู้สึกว่าอุณหภูมิกำลังพอเหมาะ จึงส่งให้เล่อเป่า
เจ้าตัวเล็กที่ได้ขวดนมไปก็ดูดอึกๆ คำโตอย่างเอร็ดอร่อย