เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถังหว่านหนิงอุ้มเล่อเป่าที่กำลังหลับลงไปชั้นล่าง แม้จะหลับอยู่ แต่วัคซีนที่ต้องฉีดก็ยังคงต้องฉีดให้ครบ
ตอนที่เธอรับตัวเล่อเป่ากลับมาก็เห็นคราบน้ำตาที่ยังไม่แห้งบนขนตาของเจ้าตัวเล็กแล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้บอกอะไร เธอก็ไม่สะดวกจะซักไซ้ ได้แต่รอให้เล่อเป่าตื่นก่อนค่อยถามดู
เล่อเป่าผู้น่าสงสารถูกสะกิดให้ตื่นจากความฝัน คุณหมอดึงเข็มออกอย่างรวดเร็ว แต่เจ้าตัวเล็กก็ยังคงร้องไห้โยเยพักใหญ่
เรื่องนี้ทำเอาถังหว่านหนิงรีบปลอบประโลมยกใหญ่ สุดท้ายเป็นคุณหมอที่หยิบอมยิ้มที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา เจ้าตัวเล็กถึงได้ค่อยๆ สงบลงและหยุดร้อง จากนั้นยังมีอาการสะอึกอยู่บ้าง แต่ในมือยังคงถืออมยิ้มเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
"แม่ แกะให้หน่อย"
เล่อเป่ายกอมยิ้มขึ้นมาด้วยดวงตากลมโต เพื่อให้ถังหว่านหนิงแกะกระดาษห่อลูกอมให้เธอ