กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 602 ฉันคือภรรยาของนาย นายอยากนอนก็นอน
หลิ่วอวิ๋นเยียนเองก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น แววตาที่แดงระเรื่อกลับมารวมประกายแสงอีกครั้ง นางเดินเบา ๆ ไปข้างกายเฉินจิ่งเหยียน โน้มเอวก้มลง ปล่อยให้เขาคว้าชายกระโปรงของตนเล่นตามใจ
น้ำเสียงของนางอ่อนโยนดั่งหลอมรวมสายลมวสันต์เข้าไป “ตามเขากลับมาได้ก็ดีแล้ว ที่เหลือพวกเราค่อยอยู่เป็นเพื่อนเขาตามหาความทรงจำไปช้า ๆ ย่อมต้องคลี่คลายปริศนาผนึกดวงจิตนี้ได้แน่”
พี่น้องหญิงตระกูลเฉินมองภาพตรงหน้านี้ หัวใจที่แขวนลอยมาหลายวันในที่สุดก็ทอดลงได้เล็กน้อย ความกังวลและความทรมานใจตลอดหลายวันมานี้ แปรเปลี่ยนเป็นเสียงถอนหายใจแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินในบัดดล