กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 601 คนโง่หวนคืน
เฉินเวยเวยก้าวไปข้างหน้า ค่อย ๆ ช่วยนางรวบเส้นผมที่หลุดลุ่ยเบา ๆ ทั้งยังจัดคอเสื้อของนางให้เข้าที่อย่างใส่ใจ การกระทำอ่อนโยนจนแทบจะเรียกได้ว่าระมัดระวังเป็นที่สุด
“ฉู่เยวี่ย” นางชะงักไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยความลังเล “เธอว่า...พวกเราเห็นแก่ตัวเกินไปหรือเปล่า”
นิ้วมือของเฉินฉู่เยวี่ยชะงักกึกทันใด นางค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองไปยังหางตาที่แดงเรื่อของพี่สาว หัวใจพลันบีบรัดแน่น “พี่ คำพูดนี้ของพี่หมายความว่ายังไง”