กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 506 นี่มันภาพลวงตาหรืออย่างไร
ตรงคอของโครงกระดูกนั้นแขวนป้ายไม้ชำรุดไว้ครึ่งก้อน บนนั้นมองเห็นอักษรสองคำ “พิทักษ์หยก” ได้ราง ๆ ลายมือแม้จะเลือนรางไปแล้ว ทว่ายังคงแผ่ความยึดติดอันไม่ยอมสยบออกมาสายหนึ่ง
ใจกลางฝ่ามือแห้งกรังของมันกำตราทองแดงไว้แน่นชิ้นหนึ่ง บนหน้าตราสลักสัญลักษณ์ประจำตัวของบรรพชนเต๋า ทว่าพลังวิญญาณเหือดแห้งไปนานแล้ว มืดมนไร้แสง เหลือไว้เพียงผิวสัมผัสเย็นเยียบของโลหะ
ในชั่วพริบตาที่ประตูเปิดออก กลิ่นหอมของแก่นหยกไขกระดูกใจเหมันต์ที่อบอวลทั่วฟ้าก็พวยพุ่งออกมาตามร่องประตูประดุจคลื่นน้ำ ผสมปนเปไปกับปราณขุ่นที่ทับถมมาหมื่นปีในส่วนลึกของตำหนักใต้ดิน มันคดเคี้ยวเลื้อยขึ้นไปตามน่องของเหลิ่งปิงหานราวกับสิ่งมีชีวิต มุ่งตรงชอนไชลึกเข้าไปในสายเลือดของนาง