เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 498 เหลิ่งปิงหานคล้ายไม่คิดออมมืออีกต่อไป
เหลิ่งปิงหานพลันรู้สึกทั่วร่างอ่อนยวบ พลังวิญญาณที่พลุ่งพล่านในกายสลายหายไปอย่างรวดเร็วราวกับน้ำลด แม้แต่ปลายนิ้วยังสั่นเทาเล็กน้อยอย่างไม่อาจควบคุม
นางคิดจะผลักเขาออกตามสัญชาตญาณ ทว่านิ้วมือเพิ่งจะแตะโดนสาบเสื้อตรงหน้าอกของเขา ก็ตกลงมาอย่างไร้เรี่ยวแรง ราวกับถูกสูบพลังที่จะขัดขืนไปจนหมดสิ้น
ขณะที่กำลังเคลิบเคลิ้มจิตใจปั่นป่วน เฉินจิ่งเหยียนกลับปล่อยนางกะทันหัน ถอยหลังไปหนึ่งก้าว บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มหยอกเย้าอันคุ้นเคย เอ่ยเสียงเบาว่า “รู้สึกยังไงบ้าง เข้าถึงบทบาทเร็วขนาดนี้เลย?”
เหลิ่งปิงหานเซถอยหลังไปครึ่งก้าว ปลายนิ้วแตะริมฝีปากที่ยังคงหลงเหลือไออุ่นแผ่วเบา แววตาค่อย ๆ เปลี่ยนจากสับสนเลื่อนลอยเป็นคืนสู่ความกระจ่างใส