เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 496 เหลิ่งปิงหานยังคงต้องระวังเฉินจิ่งเหยียน
มู่เยว่และคนอื่น ๆ ที่อยู่ด้านข้างตกใจจนดวงจิตสลายสูญไปนานแล้ว อ้าปากค้างกว้างจนลืมแม้กระทั่งจะส่งเสียงกรีดร้อง รู้สึกเพียงว่าหัวใจแทบจะกระดอนทะลุทรวงอกออกมา
พริบตาที่ปลายกระบี่อยู่ห่างจากยอดอกของเขาเพียงชุ่นเดียว กระบี่ดวงจิตเหมันต์พลันสั่นสะเทือนส่งเสียงบัซ น้ำค้างแข็งที่เกาะกุมบนตัวกระบี่ร่วงกราวลงมาดั่งเกล็ดหิมะ
เหลิ่งปิงหานรั้งพลังกลับกะทันหันจนเกินไปในที่สุด กระดูกข้อมือส่งเสียงดังเอี๊ยดชวนเสียวฟัน นิ้วทั้งห้ากำด้ามกระบี่แน่น ข้อนิ้วขาวซีดราวกับน้ำค้างแข็งเพราะออกแรงมากเกินไป ประหนึ่งหยกที่เย็นเยียบจนแข็งตัว
“เจ้าสารเลว ทำไมไม่หลบ” นางแทบจะแผดเสียงตะโกนออกมา น้ำเสียงเจือปนไปด้วยความโกรธ ความคับแค้นใจ และความลนลานที่ยากจะเอ่ย