Chapter 0446

ตอนที่ 446 นายไม่มีเงาเลยสักนิด

ทว่าเพียงชั่วพริบตานั้น เสียงสวดมนต์บนขอบฟ้าก็ดังขึ้นอีกครา พระสงฆ์อีกรูปหนึ่งก้าวเหยียบเวหามาแต่ไกล

ใต้ฝ่าเท้าของเขาแท่นบัวเบ่งบาน บัวทองพันกลีบแผ่ขยายออกเป็นชั้น ๆ ทุกกลีบบัวล้วนรินไหลด้วยแสงพุทธะอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นสิริมงคลและน่าเกรงขาม

ทว่ากลีบบัวยังมิทันแย้มบานเต็มที่ ร่างของเฉินจิ่งเหยียนก็แวบมาปรากฏตรงหน้าประดุจภูตพราย เขาแนบนิ้วทั้งห้าชิดกัน ปราณแห่งฟ้าบุพกาลควบแน่นเป็นกระบี่นิ้วไร้รูป รวดเร็วปานลำแสงเคลื่อนคล้อย แทงตรงเข้าสู่จุดบรรพชนตรงหว่างคิ้วของอีกฝ่าย

บัวทองยังมิทันเบ่งบานสะพรั่ง ก็แหลกสลายกลายเป็นการทำลายล้างทีละชุ่นในชั่วพริบตาที่กระบี่นิ้วสัมผัสถึง กลายเป็นละอองเศษทองปลิวหายไปในสายลม