Chapter 0445

ตอนที่ 445 มัวแต่โง่รอฉันอยู่ที่นี่ตลอดหนึ่งพันปี สมองถูกควันธูปบูชารมจนพังไปแล้วหรือไง

เฉินจิ่งเหยียนควบคุมแสงเหินค่อย ๆ ร่อนลงสู่ยอดเขาอันรกร้างแห่งหนึ่ง หยิบเอาอักขระวิญญาณสายนั้นบนฝ่ามือคลี่ออกอย่างละเอียดเพื่อตรวจสอบทิศทางอีกครั้ง ปลายนิ้วของเขาแตะเบา ๆ บนพื้นที่มืดมิดดุจน้ำหมึกบนอักขระวิญญาณ ก่อนเอ่ยเสียงขรึมว่า “อยู่ข้างหน้านี้แล้ว เดินหน้าต่อไปอีกร้อยกว่าลี้ ก็จะเป็นทางเข้าสันหลังมังกร”

สิ้นเสียงไม่ทันไร ใต้ฝ่าเท้าพลันปรากฏแรงสั่นสะเทือนแผ่วเบาแต่ชัดเจนขึ้นมา ราวกับส่วนลึกใต้ผืนดินมีสิ่งใดกำลังตื่นขึ้น จากนั้น บนเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้นก็พลันบังเกิดพายุทรายสีดำทะมึนกลุ่มใหญ่พัดกระหน่ำ บดบังผืนฟ้าและตะวัน ในนั้นแฝงไปด้วยกลิ่นอายปราณอัปมงคลอันรุนแรง เพียงชั่วพริบตาก็พัดกวาดเข้ามาประชิดตรงหน้า