กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 303 ในชะตาไร้วาสนาเช่นนี้
ใบหน้าของอู๋ซิ่วอวิ๋นซีดเผือดลงในชั่วพริบตา ริมฝีปากขยับพะงาบ ๆ ไม่กี่ครั้ง ทว่ากลับไม่อาจเอื้อนเอ่ยวาจาใดออกมาได้แม้แต่คำเดียว
ใบหน้าชราของอู๋เจิ้นหนานก็แดงก่ำ ทั้งอับอาย ทั้งอึดอัดทรมานที่ถูกคำพูดคำจาของเฉินจิ่งเหยียนตอกกลับจนจุกอก บรรยากาศทั่วทั้งโต๊ะอาหารยิ่งเงียบงันชะงักงันกว่าตอนที่เฉินจิ่งเหยียนปฏิเสธไม่ยอมลงมือจับตะเกียบเมื่อครู่นี้เสียอีก
ในที่สุดอู๋เทียนสยงก็วางตะเกียบลง นัยน์ตาขุ่นมัวทอดมองไปยังเฉินจิ่งเหยียน น้ำเสียงแฝงความเหนื่อยล้าที่ยากจะสังเกตเห็น “จิ่งเหยียน เรื่องที่ผ่านไปแล้ว เป็นตระกูลอู๋ที่ผิดต่อเธอเอง พวกเราไม่ขออะไรอื่นจากเธอ แค่หวังว่า... แค่หวังว่าเธอจะเห็นแก่ที่ซิ่วอวิ๋นเฝ้าคิดถึงเธอตลอดหลายปีมานี้ ชี้ทางรอดให้ตระกูลอู๋สักสาย”