กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 269 พันปีกุยซวี บรรลุคลี่คลายในกระบวนท่าเดียว
เสี่ยวเหลียนจื่อมุ่ยปากพึมพำ “ศิษย์พี่หญิงใหญ่นอกจากคิดถึงพี่ทุกวันแล้วยังจะทำอะไรได้อีก นางเฝ้ารอพี่อย่างขมขื่นบนมหาทวีปเป่ยหมางมานานนับพันปี แต่สิ่งที่นางรอได้กลับมีเพียงแสงกระบี่ที่พี่ใช้ผนึกรอยแยกสายหนึ่ง และซวงเย่ฮวาที่ร่วงโรยว่อนเต็มฟ้า”
เสี่ยวเหลียนจื่อพูดไปหางตาก็แดงเรื่อ ปลายนิ้วแตะลงบนอกของเฉินจิ่งเหยียนเบา ๆ “ศิษย์พี่หญิงใหญ่ก็เหมือนกับฉัน เป็นคนที่รักพี่ที่สุดบนมหาทวีปเป่ยหมาง แต่ทำไมผ่านไปพันปีแล้ว พี่ถึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้”
ลูกกระเดือกของเฉินจิ่งเหยียนขยับไหวเล็กน้อย ฝ่ามือทาบทับลงบนมือของนางที่กดอยู่บนอก “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าแท้จริงแล้วฉันทำไปเพื่ออะไร ถึงทำให้ตัวเองต้องตกอยู่ในสภาพยับเยินขนาดนี้”