Chapter 0268

ตอนที่ 268 ที่แท้คือสหายเก่า

ในจังหวะนั้นเอง มหาราชครูพลันผนึกอาคมสองมือ แสงเหมันต์วาบขึ้นที่ปลายนิ้ว บัวเหมันต์ดอกหนึ่งผลิบานขึ้นกลางฝ่ามือฉับพลัน ทุกกลีบโปร่งใสราวเกล็ดน้ำค้างแข็ง ทว่าแฝงเส้นชีพจรสีแดงราง ๆ สอดประสานรับกับบัวโลหิตดอกนั้นตรงหว่างคิ้วของนางแต่ไกล

มหาราชครูกรีดนิ้วแตะหว่างคิ้วแผ่วเบา บัวโลหิตพลันสว่างจ้า ขับเน้นดวงตาของนางให้ลุกโชนดั่งเพลิงผลาญสวรรค์

ดอกบัวนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกจากหว่างคิ้วของนาง พุ่งตรงเข้าใส่เฉินจิ่งเหยียนทันที

เฉินจิ่งเหยียนนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ยกมือสะบัดแขนเสื้อแผ่วเบา ม่านพลังลายอักษรทองสายหนึ่งผุดขึ้นกลางฝ่ามือ ชั่วขณะที่แสงบัวปะทะ กลับสลายหายไปอย่างไร้เสียงราวหิมะต้องแสงตะวันร้อนแรง