Chapter 0126

ตอนที่ 126 ฉันไม่ใช่หลิ่วเซี่ยฮุ่ยหรอกนะ

ทว่าเฉินจิ่งเหยียนรู้ดีว่าในสายตาของหลิ่วอวิ๋นเยียนแล้ว ตัวเขาเป็นเพียงคนโง่ที่ไม่ประสีประสาอะไรเลย จึงทำได้เพียงก้มหน้าทำสิ่งที่ค้างอยู่เงียบ ๆ ปลายนิ้วเคลื่อนไหวไปตามแผ่นหลังอันเรียบเนียน ลูบไล้ลงมาตามส่วนโค้งเว้าอันละเอียดอ่อนอย่างช้า ๆ ข้อนิ้วปัดผ่านผิวพรรณอันผุดผ่องของร่างกายเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นนุ่มละมุนดั่งผืนแพรไหม

หลิ่วอวิ๋นเยียนสั่นสะท้านขึ้นมาเบา ๆ แววตาวาววามขึ้นเล็กน้อย จ้องมองเสี้ยวหน้าของเฉินจิ่งเหยียนที่ก้มต่ำอยู่อย่างกึ่งจริงกึ่งเล่น คล้ายกับกำลังรอให้เขาเสียกิริยา กำลังรอให้เขาเผยความโลภโมโทสันของปุถุชนสามัญออกมา

ทว่าเขากลับยังคงเงียบงัน ท่วงท่ามั่นคงสงบนิ่ง ราวกับกำลังทำสิ่งหนึ่งที่ธรรมดาสามัญจนไม่อาจธรรมดาไปกว่านี้ได้เท่านั้น