Chapter 0125

ตอนที่ 125 เหล่าจื่อเป็นบุรุษปกติ

พอกลับมาที่ห้องรับแขก หลิ่วอวิ๋นเยียนกำลังนั่งอยู่บนรถเข็นมองออกไปนอกหน้าต่าง แสงจันทร์ส่องผ่านผ้าม่านโปร่งบาง ฉาบลงบนร่างของนางเป็นประกายแสงนุ่มนวลชั้นหนึ่ง

เมื่อเห็นเฉินจิ่งเหยียนเดินเข้ามา นางก็หันหน้ามา ใบหน้าหมดจดงดงามแฝงความเย็นชาไว้เสี้ยวหนึ่ง “พวกพี่สาวนายกลับไปแล้วเหรอ”

เฉินจิ่งเหยียนเดินมาข้างกายนาง นั่งลงบนโซฟาเดี่ยวข้างรถเข็นของนาง ขานรับ “อืม” เสียงเรียบคำหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรมากความ

ทว่าหลิ่วอวิ๋นเยียนกลับฟังความผิดปกติได้ไม่กี่ส่วนจากน้ำเสียงอันสงบนิ่งของเขา นางกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ เอ่ยถามเป็นการหยั่งเชิง “ผู้เฒ่าฉู่เชิญนายกินข้าว พูดอะไรบ้าง เขาไม่ได้ทำให้นายลำบากใจใช่ไหม”