กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 102 ฉันไม่ได้บอกว่าจะแต่งให้คุณ
“ฉันไม่กลับ” ทว่าเฉินเวยเวยยังคงยืนกรานอยู่ที่เดิม แววตาแฝงความดื้อดึงแบบทุ่มหมดหน้าตัก “จิ่งเหยียน นายมองฉัน หลายปีมานี้ฉันปฏิบัติต่อดีอย่างไร ในใจนายไม่รู้ชัดหรือ พ่อแม่กับพี่สาวรองก็เหมือนกัน พวกเราล้วนมองนายเป็นดาวนำโชคน้อยของตระกูลเฉิน”
“พอแล้ว พอแล้ว ผมรู้แล้ว ผมจะนอนแล้ว”
พูดจบ เฉินจิ่งเหยียนก็กลับเข้าห้องนอนแล้วล้มตัวลงนอน
ไม่นาน เฉินเวยเวยก็ตามมา เลิกผ้าห่มแล้วล้มตัวลงนอนเช่นกัน
“พี่สาว คุณ...”
เฉินเวยเวยปิดปากของเฉินจิ่งเหยียนไว้ นิ้วชี้ขวาแตะริมฝีปากของตน “ชู่ว ฟังพี่สาวพูดกับนาย”
เฉินจิ่งเหยียนมองพี่สาวผู้วู่วามคนนี้ พลางยิ้มเจื่อนแล้วพูดว่า “ได้ คุณพูดสิ”