Chapter 0100

ตอนที่ 100 แกคงไข้ขึ้นจนเบลอ ถึงได้พูดจาเพ้อเจ้อ

หลิวอวี้ถิงเอ่ยขึ้นด้านข้าง “ใช่แล้ว บุตรชายก็เป็นแบบนี้ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย แต่ตอนนี้เทียบกับเมื่อก่อนนับว่าดีขึ้นมากแล้ว”

เฉินจิ่งเหยียนลอบถอนหายใจโล่งอก ยังดีที่ตัวตนไม่หลุด คนตระกูลเฉินยังไม่พบพิรุธ

คนตระกูลเฉินคอยอยู่เป็นเพื่อนเฉินจิ่งเหยียนตลอดเวลา ความห่วงใยและการดูแลที่พวกเขาแสดงออกมา ทำให้ภายในใจของเขารับรู้ถึงความอบอุ่นสายหนึ่งที่ไม่ได้สัมผัสมาเนิ่นนาน

ความรู้สึกจริงใจที่พวกเขาแสดงออกมานี้ ดูเหมือนจะเสแสร้งเกินไปอยู่บ้าง ทว่ากลับจริงแท้เสียจนทำให้คนไม่อาจคลางแคลงใจ

เขาเป็นเพียงบุตรบุญธรรมของตระกูลเฉิน คนตระกูลเฉินจำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือ

ภายในใจเฉินจิ่งเหยียนบังเกิดระลอกคลื่น ทว่ายังคงเก็บอาการ