กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 99 ทุกเรื่องราวย่อมมีที่มา
เฉินจิ่งเหยียนเป่าฟองชาเบา ๆ แล้วเงยหน้ามองนาง แววตาสงบนิ่งประหนึ่งบ่อน้ำโบราณลึกสุดหยั่ง “แม่ ชดเชยยังไง เอาอะไรมาชดเชย ช่วงเวลาที่ผมสูญเสียไป วันคืนที่ถูกปฏิบัติเหมือนหมาก ถูกปิดบังความจริง จะชดเชยกลับมาได้งั้นหรือ”
หลิวอวี้ถิงถูกถามจนพูดไม่ออก ขอบตาพลันแดงระเรื่อ น้ำเสียงเจือสะอื้น “แม่รู้... แม่รู้ว่าขอโทษลูก แต่สถานการณ์ตอนนั้น พวกเราเองก็จนปัญญาจริง ๆ”
เฉินจิ่งเหยียนโบกมือกล่าว “ช่างเถอะ ผมไม่ใช่คนใจแคบอะไรพรรค์นั้น แล้วผมก็ไม่ต้องการการชดเชย เช่นนั้นจากนี้ไปก็ใช้ชีวิตกันให้ดี”