กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
อู๋เหมิ่งมองอูลี่ที่อยู่ตรงหน้า แล้วหันไปมองเย่ฮ่าวที่อยู่ไม่ไกล แววตาฉายประกายแปลกประหลาดวูบหนึ่ง
ถ้าอีกฝ่ายอยากรนหาที่ตายเอง เขาก็คงไม่สะดวกจะห้าม
เขาจึงโบกมือขวา เป็นสัญญาณให้อีกฝ่ายตัดสินใจด้วยตัวเอง
“?”
เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ของอู๋เหมิ่ง อูลี่ก็ชะงักไปทันที
ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดจะขายยาอะไรในน้ำเต้ากันแน่
หลังครุ่นคิดครู่หนึ่ง เขาก็มองน้องเล็กที่อยู่ข้าง ๆ “ไปจับตัวหมอนั่นมาให้ฉัน”
น้องเล็กพยักหน้า “ได้ หัวหน้า”
อู๋เหมิ่งที่เห็นเหตุการณ์นี้เอนตัวพิงลำต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกล ไม่ปริปากพูดสักคำ เฝ้ารอดูเรื่องสนุกที่จะเกิดขึ้นอย่างเงียบ ๆ
“เฮ้ ไอ้หนุ่ม รีบลุกขึ้นมา”