ตอนที่ 310 ควันไฟอุ่นอบอวลเรือนชนบท เหินลมมุ่งสู่ทางไกล

ตอนที่ 310 ควันไฟอุ่นอบอวลเรือนชนบท เหินลมมุ่งสู่ทางไกล

หมื่นวิญญาณคืนสู่โลก พริบตาเดียวผ่านพ้นไปสามปี

เรือนหลังใหม่ในหมู่บ้านชิงสือหลังนั้น ได้สูญสิ้นความสดใหม่ไปนานแล้ว

ชายคากรำลมฝนปีแล้วปีเล่า ชะล้างจนซึมซับร่องรอยเก่าอันอบอุ่นละมุนละไมไว้ชั้นหนึ่ง

ตุ่มดินเผาเนื้อหยาบสองใบที่ฟางซื่อส่งมาให้ในครานั้น ใบหนึ่งใช้ใส่ข้าวสารทุกวัน อีกใบหนึ่ง ใช้หมักผักดองจริง ๆ

เสิ่นอวิ๋นหลิงใช้มาตลอดสามปีเต็ม ในที่สุดก็เอ่ยปากยอมรับด้วยตนเอง ตุ่มปากหนา ใช้ดีจริง ๆ

เพียงเพราะคำพูดประโยคนี้ ฟางซื่อก็กระหยิ่มยิ้มย่องไปเต็ม ๆ ถึงหนึ่งเดือน

ลู่เฉิงอันบรรลุระดับสร้างฐานแล้ว

การพุ่งชนครั้งแรกพ่ายแพ้ ครั้งที่สองจึงก้าวข้ามธรณีประตูได้อย่างมั่นคง

ชั่วพริบตาที่สำเร็จมรรค สารสื่อสารฉบับแรกที่เขาส่งออกไป มิได้รายงานต่อพ่อแม่ แต่ส่งตรงไปยังที่อยู่ของลู่ชิงเหอ