เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 308 ดวงจิตวิญญาณหลอมรวมขุนเขาสายน้ำ หนึ่งกระบี่บรรลุระดับเทพจำแลง
เถาหลักต้นแม่กดทับลงมาอย่างสนั่นหวั่นไหว
เส้นชีพจรเซียนแรกกำเนิดถูกพละกำลังมหาศาลกดจนโค้งงอลงไปลึก โชคดีที่ยังไม่แตกหัก ทว่าแสงสีครามบนสายชีพจรกลับหม่นแสงลงไปเกินครึ่งในพริบตา
มหาค่ายกลเจ็ดแท่นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงพร้อมเพรียงกัน อักขระค่ายกลเหนือฟากฟ้าจงโจวแตกสลายทีละนิ้วต่อเนื่องกันสายแล้วสายเล่า
เผยเวิ่นโจวพุ่งกายออกไปเป็นคนแรก เจตจำนงกระบี่ระดับเทพจำแลงแผ่กางออกไปจนหมดสิ้นโดยไม่คิดสงวนรั้งไว้แม้แต่น้อย!
“เช้ง——!”
กระบี่หนึ่งเล่มฟันลงบนลำเถาของเถาหลัก
น้ำยางข้นหนืดสีเขียวอมดำสาดกระเซ็นไปทั่วสารทิศดุจสะเก็ดไฟ เพียงฉีกรอยแยกยาวสามจ้างออกบนร่างเถาอันใหญ่โตดุจขุนเขานี้ได้สายหนึ่ง
เมื่อเทียบกับขนาดมหึมาของมัน กระบี่นี้ช่างไม่ต่างอะไรกับการสะกิดให้คันอย่างแท้จริง
หานจิ่วจางร่ายมุทราอย่างรวดเร็ว อักขระผนึกดวงจิตพิทักษ์พันธมิตรทั้งสามสิบหกสายผสานตัวเป็นโซ่ตรวนกลางเวหา “กักขัง!”