ตอนที่ 307 เส้นชีพจรเซียนกำเนิดเอง มารดาเถาวัลย์กดทับพิภพ

ตอนที่ 307 เส้นชีพจรเซียนกำเนิดเอง มารดาเถาวัลย์กดทับพิภพ

แนวป้องกันจงโจว ปักหลักรักษาอย่างเอาเป็นเอาตายมาสี่วันแล้ว

ลู่ชิงเหอรุดมาถึงเหนือน่านฟ้าสนามรบ

สิ่งแรกที่ประจักษ์แก่สายตามิใช่เหล่าผู้บำเพ็ญที่เบียดเสียดหนาแน่น ทว่ากลับเป็นเถาวัลย์ทมิฬที่บดบังผืนฟ้ามิดผืนดิน

เถาวัลย์เหล่านี้หาได้หยั่งรากขึ้นจากเส้นชีพจรปฐพีในโลกนี้ไม่ แต่ละเส้นล้วนเป็นระยางค์ที่ลอดผ่านรอยแยกพิภพ ยื่นล้ำเข้ามาจากนอกดินแดนทั้งสิ้น

แต่ละเส้น ล้วนใหญ่โตน่าสะพรึงกลัวกว่าเถาวัลย์มารที่นางเคยพบพานในเทือกเขาหมื่นอสูรยามอดีตยิ่งนัก

บ้างก็พันเกี่ยวทิวเขา บ้างก็เสียบลึกลงสู่ส่วนลึกของเส้นชีพจรปฐพีใต้พิภพอย่างเหี้ยมเกรียม

ประกายแสงมหาค่ายกลเจ็ดแท่นสว่างวาบขึ้นทั้งหมด แท่นหนึ่งชิดติดแท่นหนึ่ง ต้านทานการรุกรานจากนอกดินแดนไว้อย่างสุดกำลัง

เผยเวิ่นโจวยืนตระหง่านอยู่บนจุดสูงสุดของแท่นกลาง ชายเสื้อฉีกกระชากเป็นรอยแยกหลายแห่ง แปดเปื้อนไปด้วยปราณทมิฬและคราบโลหิต

เมื่อเห็นลู่ชิงเหอเหยียบย่างเวหาเข้ามา