กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 294 แก่นโอสถสำเร็จสู่ระยะกลาง ศิลาจารึกเปิดเส้นทางเก่า
ศึกใหญ่ในตำหนักใต้ดินสงบลงแล้ว
สิ่งแรกที่ลู่ชิงเหอกระทำ มิใช่การไล่ตามลี่อู๋จิ่วที่หลบหนีไป ทว่าเป็นการนั่งขัดสมาธิลงกับพื้นตรงนั้น
เสิ่นอวิ๋นหลิงเห็นเช่นนั้นกลับชะงักไป “เจ้าไม่ไล่ตามรึ”
“ไม่ไล่ตาม”
“กลัวมันหนีไปไกลหรือ”
“เป็นเพราะตอนนี้ข้าไล่ตามระดับเทพจำแลงไม่ทันต่างหาก” นางมองทะลุปรุโปร่งยิ่งนัก
เมื่อครู่ที่รับฝ่ามือของลี่อู๋จิ่วเข้าไปตรง ๆ แม้อีกฝ่ายจะบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว
ทว่าพละกำลังอันบ้าคลั่งของระดับเทพจำแลงยังคงบุกรุกเข้าสู่เส้นลมปราณ แขนขวาทั้งข้างจนถึงบัดนี้ยังหลงเหลืออาการชาและปวดระบม
ความแตกต่างของระดับประจักษ์อยู่ตรงหน้า ไม่อาจอาศัยเพียงโทสะชั่ววูบทำเป็นมองไม่เห็นได้