กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 293 ฟันรากแม่ชิงแก่นพิภพ
รากแม่ไม่อาจผลีผลามฟันให้ขาดในดาบเดียว
เฮยโต้วเพิ่งอ้าปากจะกัดลงไป พลันชะงักงันในทันที
“ข้างในมีของบางอย่าง”
ลู่ชิงเหอเอ่ยถาม “มีมากเท่าใด”
“มากมายยิ่งนัก”
“เป็นดวงจิตมนุษย์หรือ”
“มี ทั้งยังมีดวงจิตสัตว์ด้วย”
ใช้ดวงกายดวงจิตเป็นสารอาหารบำรุงอีกแล้ว
ลู่ชิงเหอไม่มีแก่ใจเหลือไปโกรธเกรี้ยวอีกแล้ว ก่นด่าไปก็ไร้ประโยชน์ สิ่งที่ต้องทำเป็นอันดับแรก คือช่วยได้หนึ่งคนก็นับเป็นหนึ่งคน