ตอนที่ 241 ฝนมนุษย์แท่นเก่า หวนคืนนามหอบรรพชน

ตอนที่ 241 ฝนมนุษย์แท่นเก่า หวนคืนนามหอบรรพชน

ชั่วขณะที่ค่ายกลกระดูกกระบี่แหลกสะบั้นลงดังสนั่น ภายในแท่นเก่าไท่อีพลันบังเกิด “ฝนมนุษย์” ร่วงหล่นลงมาสายหนึ่ง

กลุ่มแรกที่ร่วงลงมา คือผู้บำเพ็ญหกคนที่หายสาบสูญไปในช่วงเกือบสามเดือนที่ผ่านมา

ที่ตามติดมาเบื้องหลัง คือเงาร่างทั้งสี่จากเวหาชั้นสูงที่ถูกกักขังไว้นานถึงหกร้อยปีเต็ม

เจียงเสวียนตาไวเคลื่อนไหวฉับพลัน ปราณแท้ระดับทารกก่อกำเนิดแผ่ขยายออกไปในชั่วพริบตา พลางตวาดเสียงขรึม “รับ!”

ซางฉีซานรีบยกมือขึ้นประคองศิษย์สำนักตน ทว่าจู้กุยเฉินกลับพุ่งทะยานไปยังส่วนลึกที่สุดแล้ว

เขาหาได้สนใจผู้อื่น สายตาจับจ้องเพียงเงาร่างในชุดสีเขียวตัวนั้นอย่างแน่วแน่

ร่างของซูเวิ่นซินร่วงหล่นลงมา ยังมิทันถึงพื้น จู้กุยเฉินก็ยื่นมือออกไปรับไว้แล้ว

ทว่าชั่วพริบตาถัดมา—— “เพียะ!” ฝ่ามือตบหน้าฉาดหนึ่ง ส่งเสียงดังกังวานบาดหู

ทั่วทั้งบริเวณพลันเงียบสงัดลงในทันใด