เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 240 เส้นชีพจรพฤกษาผลิหน่อ
ผู้ชักนำไร้นามไม่เอ่ยวาจาแม้แต่คำเดียว ค่อย ๆ ยกมือขึ้น
ผืนปฐพีทั้งแผ่นที่ปูลาดด้วยชื่อพลันพลิกคว่ำปั่นป่วน
ไร้ซึ่งปราณกระบี่สังหาร มีเพียงแรงกดดันดวงจิตดั่งขุนเขาและมหาสมุทรที่กดทับลงมาอย่างสนั่นหวั่นไหว
ความรู้สึกแรกของลู่ชิงเหอคือศีรษะปวดร้าวอย่างรุนแรง
เจียงเสวียนส่งเสียงครางในลำคอ ถอยหลังไปครึ่งก้าว
ตบะของเขาสูงที่สุด รากฐานที่สั่งสมมาแห่งดวงจิตวิญญาณล้ำลึกที่สุด กลับต้องแบกรับแรงกดดันดวงจิตระลอกนี้หนักหนาสาหัสที่สุด
“มันกำลังใช้นามเทียมนับหมื่นพันล็อกดวงจิตวิญญาณ!” เจียงเสวียนตวาดเสียงทุ้มต่ำ
จู้กุยเฉินก็ถูกพละกำลังสายนี้โอบล้อมไว้เช่นกัน ลายสลักเก่าสีดำที่เพิ่งเลือนหายไปตรงหว่างคิ้ว กลับมีลางว่าจะรวมตัวขึ้นมาใหม่อีกครา
นามนับไม่ถ้วนบนพื้นสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน เสียงสวดขานซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ พลันซัดสาดเข้ามา “เยว่กวนเหอ”