ตอนที่ 237 พฤกษาคืนสัจจะ

ตอนที่ 237 พฤกษาคืนสัจจะ

การก้าวเข้าสู่แท่นเก่าเป็นคำรบที่สอง ผู้คนด้านในลดน้อยลงไปกว่าคราวก่อนเกินครึ่ง

ลู่ชิงเหอ เจียงเสวียน เฮยโต้ว จู้กุยเฉิน และเพิ่มซางฉีซานเข้ามาอีกคน

เดิมทีซางเหวินเหย่ก็คิดจะตามเข้ามาด้วย ทว่าเพิ่งก้าวเท้า ก็ถูกจู้กุยเฉินถีบกระเด็นออกไปตรง ๆ หนึ่งเท้าอย่างไร้ความปรานีแม้แต่น้อย

ชายแขนเดียวกุมหน้าแข้งนั่งยอง ๆ อยู่หน้าประตู เจ็บจนต้องสูดปากครางโอดโอย “เหตุใดจึงไม่ให้ข้าเข้าไปด้วยเล่า”

“เจ้าขาดแขนไปข้างหนึ่ง” สุ้มเสียงของจู้กุยเฉินลอยลอดช่องประตูออกมาอย่างเย็นชาเฉยเมย

“ขาดแขนไปข้างหนึ่งก็มิได้กีดขวางการเดินเสียหน่อย!”

“มันกีดขวางการลากคน”

ซางเหวินเหย่เชิดคอเถียง “ข้าใช้แขนเดียวก็ลากได้เหมือนกันนั่นแหละ!”

จู้กุยเฉินปรายตามองเขาแวบหนึ่ง “เช่นนั้นเจ้าก็จงอยู่ข้างนอก คอยรับช่วงต่อคนที่ถูกลากออกมาเถิด”