กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 236 หล่อเลี้ยงเส้นชีพจรสามวัน
สามวัน ลู่ชิงเหอมิได้ก้าวเท้าเข้าไปในแท่นเก่าอีกเลยแม้แต่ก้าวเดียวจริง ๆ
วันแรก นางนั่งอยู่ริมสระกระบี่ไท่อี วันที่สอง ก็ยังคงอยู่ที่เดิม กระบี่หักกระบี่ทื่อที่ฝังอยู่ภายในสระกระบี่ลอยล่องตามระลอกคลื่น ปราณกระบี่ทองเกิงควบแน่นเป็นหมอกบาง ๆ ชั้นหนึ่งรอบกายของนาง ทว่ากลับไม่ทำร้ายผู้ใดมาโดยตลอด จวบจนกระทั่งเช้าตรู่ของวันที่สาม ซางเหวินเหย่ที่เฝ้าอยู่ด้านข้างก็หมดความอดทนในที่สุด
“เจ้าคิดจะตั้งรกรากอยู่ที่นี่เลยหรือไม่”
ลู่ชิงเหอไม่แม้แต่จะปรายตาขึ้น “สี่สายเลือดยังขาดอีกเล็กน้อย”
“สามวันนี้เจ้าเอาแต่นั่งอย่างเดียว”
“บำเพ็ญไม่ให้นั่งหรือ” นางย้อนถาม
“ฝึกกระบี่ก็ได้นี่”
“เพิ่งทะลวงผ่านจะฝึกกระบี่อันใดเล่า”
ซางเหวินเหย่ถูกตอกกลับจนนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ ครู่ต่อมา เขาก็ถือวิสาสะย่อตัวลงนั่งข้างนาง ลดเสียงกระซิบถาม “เช่นนั้นยามนี้ เจ้ามีความรู้สึกอย่างไรบ้าง”