กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 232 ชื่อจริง
กระบี่นั้นไร้จิตสังหาร ทว่าหนักหน่วง
ในที่สุดลู่ชิงเหอก็ได้รู้ ว่าสิ่งใดคือกระบี่เกิงจินที่แท้จริง มิใช่ความเร็ว ทั้งมิใช่ความวิจิตรตระการตา หากแต่คือความเที่ยงตรง ฟันกระบี่ลงมาตรง ๆ จากบนลงล่าง ประดุจประตูสำนักพังทลายลงมา
ปฏิกิริยาแรกของนางมิใช่การต้านรับ หากแต่เป็นการเอี้ยวตัว กระบี่ห้าหวนคืนบังเกิดลักษณ์วารี ปลายเท้าเลื่อนถอยไปสามฉื่อ
ปราณกระบี่ตกลงข้างไหล่
“ตู้ม!”
ระเบียงหินปริแตกออกเป็นทางหนึ่ง
ใบหน้าของซางเหวินเหย่พลันซีดเผือด “อาจารย์ปู่จู้!”
ชายผู้นั้นมิได้มองเขา กระบี่ที่สองมาถึงแล้ว ครานี้รวดเร็วยิ่งกว่าเดิม
เจียงเสวียนลงมือ ปราณแท้ระดับทารกก่อกำเนิดเพิ่งจะยกขึ้น ลู่ชิงเหอก็ตวาดลั่น “อย่า! เจ้าต้านไม่อยู่หรอก!”