ตอนที่ 194 ในที่สุดนางก็ได้สัมผัสฝ่ามือของแม่

ตอนที่ 194 ในที่สุดนางก็ได้สัมผัสฝ่ามือของแม่

ภายหลังเถาหลักเกิดความเคลื่อนไหวผิดปกติ ด่านหุบเหวเร้นลับก็สั่งเตรียมพร้อมศึกอย่างเข้มงวดติดต่อกันถึงสามวัน

แม้รอยแยกพิภพสายเล็กสามสายด้านนอกศิลาจารึกที่เจ็ดจะถูกกดทับกลับไปได้ ทว่าความเข้มข้นของปราณขุ่นกลับมิได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย ที่ยิ่งยุ่งยากไปกว่านั้น ตะเกียงดวงจิตของเสิ่นอวิ๋นหลิง กลับทวีความสว่างไสวขึ้นวันแล้ววันเล่า

ตามหลักเหตุผลย่อมถือเป็นเรื่องดี ดวงจิตหลักตื่นตัวยาวนานขึ้น ทว่าเยี่ยหว่านกลับเอ่ยว่า “มิแน่เสมอไป”

“เหตุใดหรือ”

“นางอาจจะไม่มีหนทางหลับใหลลงได้เลยตลอดเวลา”

การที่เสิ่นอวิ๋นหลิงสามารถยืนหยัดมาได้ตลอดสิบเจ็ดปีที่ผ่านมา มิใช่เพราะไม่หยุดพักเลยติดต่อกันสิบเจ็ดปี แม้แต่ระดับทารกก่อกำเนิดก็มิอาจทำได้ ในเวลาส่วนใหญ่นางจะให้ดวงจิตวิญญาณส่วนหนึ่งหลับใหล คงไว้เพียงจิตเทวะสายหนึ่งคอยค้ำจุนค่ายกลหล่อเลี้ยงพิภพ ตะเกียงดวงจิตจึงจะหรี่แสงลง